СВЯТЫ ВЕЧАР
Загарэлася зорачка ў небе,
ціхі вечар плыве над зямлёй.
Я жадаю спакою і хлеба
сінявокай радзіме сваёй.
Пахне ў хаце святочнай ялінкай,
пад абрус тата сенца натрос.
Памаўчыце, о, людзі, хвілінку –
нарадзіўся Збавіцель Хрыстос!
Радасць, шчасце пануюць наўкола…
Ты зырчэй, мая свечка, палай!
Падарункі разносіць вясёлы
Дзед Мароз, ці Святы Мікалай.
І збіраюцца зоркі на веча,
нібы ўдзень берасцянкі ў гаях.
Добры вечар табе, шчодры вечар,
дарагая радзіма мая!
НА КАЛЯДЫ
На Калядачкі-Калядкі
напяку бліноў-аладкаў,
начыню салодкім макам
і пастаўлю астываць.
Ледзьве зорачка заззяе,
як мой любы завітае,
будзе чым яго пацешыць,
будзе чым пачаставаць!
На Каляды-Калядушкі
нараблю з грыбамі вушкаў,
накладу талерку з чубам
і пастаўлю астываць.
Толькі месячык узыйдзе,
першы госць у хату прыйдзе,
будзе чым яго пацешыць,
будзе чым пачаставаць!
На Каляды – Святы вечар –
запалю на куце свечкі,
і зайграюць нашы вочы,
нібы зоркі за акном.
І памолімся мы Богу
за жыццёвую дарогу,
і вясёлую “калядку”
на тры галасы спяём!
Людміла Кебіч.
