Толькі цяпер з Ліды прыйшла сумная вестка – 5 студзеня не стала аднаго з таленавітых паэтаў Гарадзеншчыны Юры Карэйвы. Гэта Юра пісаў і пакінуў нам цудоўныя паэтычныя радкі:
Насустрач чорным сілам хіжым
Усе мы выйдзем, як адзін!
Вось толькі б выйсці,
Толькі б выжыць…
А там, нарэшце, –
Паглядзім!..
Юра Карэйва нарадзіўся 29 траўня 1961 года ў Лідзе. Закончыў СШ № 4 (1978 г.) і філалагічны факультэт Гарадзенскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Янкі Купалы (1995 г.). Працаваў выкладчыкам у Гародні ў СШ № 26 і 18. Навучаўся пры касцёле Святога Духа ў Вільні, а потым вучыўся ў Маскве ў Сучасным Гуманітарным Універсітэце на юрыдычным факультэце. З вершамі Юра Карэйва выступаў у многіх рэспубліканскіх выданнях. Быў рэдактарам альманахаў “Ад лідскіх муроў” (№ 4, № 5). Аўтар зборнікаў вершаў “Краявід” і “З разбітае ліры”. Напісаны ім і не выдадзены сотні паэтычных твораў. Калі Юра Карэйва вучыўся ў Гарадзенскім універсітэце, ён быў адным з актыўных сяброў універсітэцкага літаб’яднання “Наднёманскія галасы”, яго вершы з задавальненнем друкавалі розныя беларускія выданні. Паэтычныя радкі паэта адрозніваліся ад іншых сваёй філасофічнай афарбоўкай і роздумам пра жыццё:
Гляньце ж, вы, –
ад народзін да крыжа
Шлях ваш –
церні ды ў цемры знічы…
Дык ці ж хочаце,
хто яшчэ выжыў
Заставацца навечна з нічым?..
Ю. Карэйву пахавалі ў Лідзе на гарадскіх могілках “Зосіна-2”.
Барыс Баль,
Беларускае Радыё Рацыя.
Мне Мова – Божым Словам
Мне мова – Божым Словам,
мне слова мовы – Бог.
I нам ад духа злога
Яго наш Бог збярог.
Мне Слова – ад Скарыны,
ад слоў святых яго,
каб злыдні не скарылі,
не спламяніў агонь.
Таму яно – Святое.
Яго нам Бог слаў звыш.
Хто памятаў пра тое,
Той смела йшоў на крыж.
А хто зракаўся мовы,
Той кару ў тым знайшоў,
праклёнам пяруновым
даўно на дым сыйшоў.
Святое ж моцы Мовы
парушыць не змаглі.
Змагалі зноў і знову –
і ўстала з тла, з зямлі!
1 слова з тла паўсгала
і паміж нас жыло …
Ды зноў прыйшла навала
звясці Яго на тло.
Ізноў, мой Божа мілы,
ліхі прадажнік – хам
грукоча, што ёсць сілы,
ў Святое Мовы Храм.
Ён здзекуецца з Мовы,
Якое ў Ім служу,
ён прагне чорным словам спаганіць мне душу.
Не чуе просьб, ні грозьбаў,
што хмары шлюць з Нябёс. Зліюцца мае просьбы
з дажджом Хрыстовых Слёз!
Ён мне з пакутных Ранаў
дашле Свайго Святла!..
Я Словам на тыранаў
паўстану нават з тла!
Юра Карэйва.
15.06.98 г.
