Нядзельная раніца выдалася пахмур-най і нават прахалоднай. Але гэтая акалічнасць ніяк не адбілася на настроі лідзян, якія прыйшлі пад сцены Лідскага замка на раённае свята “Праводзіны зімы”. Менавіта тут, а дванаццатай дня, пачалося маляўнічае тэатралізаванае прадстаўленне “Зіма, бывай! Вясне – пачатак!” – народныя гулі, прысвечаныя праводзінам зімы. Дзея ўдалася яркай і запамінальнай.
Працаўнікі культуры паказалі сапраўднае фальклорнае свята. Яркія і вясёлыя персанажы не давалі нудзіцца гараджанам: амаль тры гадзіны сцэна ля сцен Лідскага замка належала артыстам Палаца культуры, спецыялістам Раённага цэнтра культуры і народнай творчасці, аддзела рамёстваў і традыцыйны культуры, а таксама ўдзельнікам народнага ансамбля народнай песні і музыкі “Уладары” з г. Ваўкавыска і фольк-шоў “Забабоны” з г. Менска. Яны жартавалі, спявалі песні, разам з гасцямі свята вадзілі карагоды, танчылі.
Лідчына – адзін з нямногіх рэгіёнаў, дзе выключана з абіходу слова”масленіца”, не характэрнае для Беларусі. Тут адзначаюцца праводзіны зімы.
І лялька, якую традыцыйна спальваюць мае сваё імя. Завуць яе Мара. Мара – гэта дух сну, і не вельмі добры дух. Мара можа зМАРыць чалавека, каб заснуў, Мара можа і заМАРыць да паўсмерці або і да смерці. Восенню Мара ўкладвае спаць усю прыроду, а вясной, каб прырода прачнулася, трэба тую Мару спаліць.
Лялек да свята робяць шмат, і робяць шмат такіх прыгожых, што рука не падымаецца іх паліць. Паляць адну, а астатніх берагуць і будуць цэлы год задобрываць, каб сніліся толькі прыемныя сны.
Вось такое свята з аладкамі, Марай, весялосцю і ўсякімі там крэатывамі дзеля добрага настрою.
Паводле ЛГ.
