Уявіце сабе энергію, якую восем зорак тыпу Сонца аддаюць адразу і без астатку. Менавіта столькі энергіі змясцілася ў гравітацыйнай “ударнай хвалі”, якая ўзнікла ў выніку сутыкнення двух чорных дзюр у далёкім мінулым.
Адбылося гэта так далёка ў глыбінях космасу, што хвалі спатрэбілася каля 7 млрд гадоў, каб дабрацца да нас. Але калі гэта здарылася, сігнал па-ранейшаму быў досыць моцны, каб яго ўлавілі лазерныя дэтэктары ў ЗША і Італіі.
Па словах даследнікаў, у выніку гэтага сутыкнення двух чорных дзюр атрымалася адна з масай, у 142 разы перавышае масу Сонца.
Чаму гэта важна?
Справа ў тым, што навукоўцам вядома ўжо шмат чорных дзюр памерам істотна менш або нашмат больш, а гэтая ўяўляе сабой новы клас так званага прамежкавага памеру (ад 100 да 1000 мас Сонца).
Адкрыццё гэта было зроблена навукоўцамі з сумеснага міжнароднага праекта LIGO-VIRGO (LIGO – гэта лазерна-интерферометрическая гравітацыйна-хвалевая абсерваторыя, а VIRGO – франка-італьянскі дэтэктар гравітацыйных хваляў Еўрапейскай гравітацыйнай абсерваторыі), у якім задзейнічаны адразу тры звышадчувальных дэтэктара гравітацыйных хваль у ЗША і Еўропе.
