Як і папярэднія, сёлетні Міжнародны дзень роднай мовы ў дзіцячым садку, што ў вёсцы Саская Ліпка, на Нясвіжчыне, атрымаўся цікавым, напоўненым разнастайнымі справамі, сустрэчамі, гульнямі. Не засталіся ў баку і ад Агульнанацыянальнай дыктоўкі – пісалі разам з усім беларускім светам. Дый не абы-як, а ў дзве рукі!
Спачатку да аформленых бланкаў-лістоў прыклалі сваю руку выхаванцы старэйшай групы садка: напісалі, а лепш сказаць, на-ма-ля-ва-лі вядомыя літаркі і слоўкі. Часцей гэта былі “мама” і “мова” ды знак роўнасці паміж імі. А ў дадатак яшчэ аздобілі зялёнай траўкай унізе ліста, вышэй – кветкамі, яшчэ вышэй малявалі вясёлку, птушак, воблакі…- каму што захацелася, як падказаў настрой. А настрой у дзетак быў святочны: ад нясвіжскіх сяброў Таварыства беларускай мовы імя Францішка Скарыны яны атрымалі ў падарунак кніжкі з вершамі беларускіх паэтаў і беларускімі народнымі казкамі, а яшчэ прыгожыя медалькі з наказам шанаваць і любіць родную мову.
Пасля ўжо на тых расфарбаваных лістах супрацоўнікі садка ў вольны свой час напісалі дыктоўку “Малітва за беларускі народ” (з беларускага малітоўніка “Божым шляхам” 1946 г.).
– Пісаць было адказна і хвалюча, нібыта стаіш на каленях і просіш у Бога яго шчодрых даброт, – кажа выхавацель садка Рыта Мацкевіч. – Яшчэ думалася: мы часта звяртаемся да Усявышняга са сваімі асабістымі турботамі, а ці часта ўзнімаемся да грамадскай малітвы за сваю зямлю, народ, яго будучыню, каб мог ён “разумна ды прыгожа жыць і развівацца”.
Напісаную дыктоўку-малітву маглі ўзяць з сабой бацькі выхаванцаў, каб дома прачытаць, а то і перапісаць яе прачулыя словы: “Дабраславі нашы сем’і, каб у кожнай з іх дбалы бацька і ахвярная маці, злучаныя шчыраю святою любоўю, выхоўвалі Табе на славу, а Бацькаўшчыне на карысць сваіх дзетак.”
Вольга Карчэўская.
Нясвіж
