Як вера ў прышласць дагарыць,
Жарынка ў астывалым прыску
З самотнай зоркай угары
Падкажуць мне: “Каляды блізка”.
Усё, што сіламоц стварыў
Пад ронда восені краплістай,
Падасца дробным папуры
Праз снегу рып: “Каляды блізка”.
Злічыўшы дні ў календары,
Я прагну зноў, нібы калісьці,
Жыць і сваволіць на зыры,*
Упэўнены – Каляды блізка.
Няхай стаяць пакуль муры
Паўзмрочных вязніц, але блісне
Скрозь ноч, хто б што ні гаварыў,
Надзея, бо Каляды блізка.
Нягод сунімуцца вятры,
А боль, узрошчаны з калыскі,
Растане ценем да пары,
Засведчыўшы – Каляды блізка.
*На зыры – “на юру”.
