ПАМЯЦІ ВІТОЛЬДА АШУРКА
Нам толькі мроіцца праменнае світанне,
Пад крэпам цемры травень, сцяўшыся, маўчыць,
А ты адмовіўся сыходзіць на адхланне,
Паходняй сэрца асвяціўшы далячынь.
Душа і ў выраі не знойдзе супакою,
Не будзе ў госпада дзеля сябе прасіць,
Пакуль над роднаю, распятаю зямлёю,
Спажыву сочачы, крумкач скрозь ноч ляціць.
Пагрозна грагае хіжак у змроку згубным,
Аднак не ведае падступны людажэр,
Што нават стратай не застрашыць волялюбных,
Бо гонар з годнасцю для іх найдаражэй.
Ты стаў навекі ў шыхт з няскоранымі поплеч,
Каб не ўзнялі мы ўгору рукі ў барацьбе,
І доўгім рэхам у адказ на горды покліч
Гукнеш з нябёсаў неўміручае:
– ЖЫВЕ!!!
Зміцер Захарэвіч.
Сябар Бярозаўскай гарадской і Лідскай раённай арганізацый ТБМ імя Ф. Скарыны Вітольд Ашурак, якому 18 студзеня ў Лідскім раённым судзе прысудзілі 5 гадоў калоніі агульнага рэжыму, памёр у шклоўскай калоніі на 51-м годзе жыцця.
Апошнія тыдні ад яго не было лістоў. Раней ён пісаў, што спадзяецца выйсці на свабоду яшчэ сёлета.
Паводле “Нашай Нівы”, прычына смерці – спыненне сэрца.
На смерць сябра Сойму Партыі БНФ Вітольда Ашурка была прынята адпаведная заява партыі. Адгукнуўся і рух “За свабоду”, абласным каардынатарам якога таксама быў Вітольд.
Вітольд Ашурак акрамя ўсяго іншага вёў актыўную дзейнасць на ніве Беларушчыны ў шэргах Таварыства беларускай мовы. Ён прымаў удзел ва ўсіх Агульнанацыянальных дыктоўках на Лідчыне. Асаблівы ўклад Вітольда ў рэстаўрацыю, а фактычна ў стварэнне мемарыялу паўстанцам 1863 года ў Шчытніках Лідскага раёна і ў шмат іншае.
Вітольд Ашурак быў пранізаны Беларушчынай накскрозь ва ўсіх яе праяўленнях: ад сімволікі да мовы, ад гісторыі да сучаснасці. Ён не быў гатовы да кампрамісаў у гэтых пытаннях, не мог прыгнуцца і перачакаць. Ён рабіў для Беларусі, што лічыў патрэбным, сёння і цяпер, без сумнення і аглядкі. З тым і пайшоў. Такім і застанецца ў памяці сяброў, паплечнікаў і ўсёй Беларусі. Беларускае неба яго душы!
Станіслаў Суднік, намеснік старшыні ТБМ.
Вітольд Ашурак пахаваны 26 траўня на гарадскіх могілках г. Бярозаўкі.
