Ёсць у жыццi падзеі, пасля якiх светла i лёгка на душы. Такой стала сустрэча на радзіме Э. Ажэшкi ў Мiлькаўшчыне, прысвечаная яе 185-годдзю.
У першых радках хочацца паставіць iмя Таццяны Анатольеўны Савянковай, захавальнiцы мясцовага музея, асноўнага яго працаўніка, арганізатара мерапрыемстваў. У музеi абсалютна своеасаблівая атмасфера цеплынi, любові да кожнага куточка, экспаната. Вельмi змястоўная, арыгiнальная, разнастайная экспазiцыя, дзе ў кожным пакоi свая тэматыка, дзе паказаны i шляхецкі быт, i мясцовыя раслiны (пах такi, што кружыцца галава), i выдатныя людзi, у тым лiку i ўдзельнiкi вайны, i старыя школьныя класы з чарнiльнiцай, падручнікамi, партай, i шмат iншага. Асобная экспазiцыя прадстаўляе асобу Э. Ажэшкi.
Мерапрыемства пачалося з аповеду Таццяны Анатольеўны пра пiсьменнiцу з уключэннем тэатралiзаванага дэкламавання вершаў, урыўкаў твораў Ажэшкi. Пасля – цудоўны канцэрт сiламi гарадзенскiх выканаўцаў, дзе асабліва пранікнёна гучалi народныя песнi.
Шмат было людзей – ад дзетак, моладзі, да асобаў сур’ёзнага ўзросту з Гародні, Менска, Скiдзеля, Лiды, мясцовых.
Людзi прыехалі не толькi на машынах, a i аўтобусе, маршрутцы. У актавай зале не хапала месца, усё прыносiлi i прыносiлi крэслы i нават звыклыя драўляныя лавы.
Пасля канцэрту адбылася сяброўская размова-дыскусія, дзе даследчыкi, бiблiятэкары, навукоўцы, паэты дзялiлiся сваiмi поглядам на творчасць пiсьменiцы, былi прадстаўлены яе кнiгi, пераклады яе твораў на беларускую мову, кнiгi гарадзенскiх пiсьменнiкаў.
Для мяне гэтая падзея пачалася з раніцы, з наведвання месца, дзе была сядзіба Паўлоўскіх, дзе нарадзілася Ажэшка, дзе сёння яшчэ iснуе прыгожая алея векавых клёнаў, што вядзе да памятнай дошкі, студнi. А скончылася iмпрэза паездкай да магiл Бенедыкта Паўлоўскага, бацькi Элiзы, i яе сястрычкi Клемянцiны.
А на развітанне я атрымала ад нястомнай гаспадынi Таццяны Савянковай прыгожы пакуначак з духмяным травамi Мiлькаўшчыны.
Марына Загідуліна
