У лёсавызначальныя для дзяржавы моманты заўсёды знаходзяцца асобы, якія не скараюцца і ў самых безнадзейных абставінах. Няхай іх змаганне не мае шанцаў на поспех. Але яно заўсёды мае шанец стаць прыкладам – дзеля працягу.
Ул. Арлоў.
На шчасце, ёсць яшчэ нямала людзей, для якіх кніга – найлепшы падарунак, якое свята ні вазьмі. Менавіта такое віншаванне ад Уладзіміра Арлова зноў атрымала (цяпер пад Божае нараджэнне і Новы год) грамадскасць Нясвіжчыны.
Падарунак каштоўны – “Імёны свабоды”- выданне 4-е, дапрацаванае і дапоўненае (365+1 гістарычны партрэт герояў беларускай свабоды XVIII – XXI cтагоддзяў). Энцыклапедыяй любові да радзімы, волі і незалежнасці назваў кнігу ва ўступным слове Аляксандр Лукашук. Сам жа аўтар дзеліцца назіраннем:
– Калі пішаш кнігу з такой колькасцю дзейных асобаў, надыходзіць момант, у які пачынаеш адчуваць іхнюю метафізічную, а часам і фізічную прысутнасць недзе побач”.
А што ж ты, нясвіжскі чытач? Прыгадваеш з волі аўтара адзін за адным гераічныя, чацей заўчасна абарваныя лёсы. Шукаеш сваіх ды суседзяў, з-пад Клецка, Капыля ці Свержаня. Сустракаеш новыя факты, дзівішся, што не ведаў і мог бы і не ведаць. Прыкмячаеш акцэнты, на якія раней не зважаў. Пагаджаешся з тым, што памяць павінна быць дзейснай, і радуешся, што сёлетнімі стараннямі з’явіліся на Нясвіжчыне вуліца нашага Уладзіміра Жылкі і “Камень Жылкі”. Боль ад трагічнасці лёсаў адольваеш аптымістычнай высновай: нас “нязмерна болей, чым здаецца ў часы паняверкі і роспачы”. Разумееш, што працяг кнігі пішацца і сённяшнім днём.
…І запальваеш калядную свечку памяці, навагоднюю свечку надзеі.
Наталля Плакса.
