Па традыцыі 24 снежня, святары і вернікі касцёла св. Сымона і Алены прадстаўнікі літаратурнай супольнасці, супрацоўнікі Інстытута польскага ў Менску, прадстаўнікі еўрапейскіх амбасад сабраліся на імпрэзу, прысвечаную памяці вялікага беларускага польскамоўнага паэта-рамантыка Адама Міцкевіча ля помніка яму.
– У вігілійны дзень мы яднаемся з Адамам Міцкевічам, які святкаваў свой дзень народзінаў разам з усім касцёлам перад Божым Нараджэннем, iшоў разам з бацькамі на пастэрку – святую імшу пастыраў, – прамовіў кс. Уладзіслаў Завальнюк. – Ён натхняўся велічным духам Вялікага Княства Літоўскага і Рэчы Паспалітай, яго паэмы называлі энцыклапедыямі шляхецкага ладу жыцця. Няхай яго паэзія і духоўная культура таксама абуджае наш народ, каб і мы праз паэтаў і духоўных лідараў станавіліся народам веры і культуры, каб людзі святлелі душой! Няхай добры Бог дабраславіць наш народ, кожны дом, кожную сям’ю, асабліва церпячых і цяжка хворых. Няхай любоў дакранецца да іх! – пажадаў ксёндз-пробашч.
“З’яві свой цуд,
каб зноў сустрэцца з родным краем,
Дазволь душы маёй, ахопленай адчаем,
Пераляцець туды, дзе поясам блакіту,
Над Нёманам лясныя ўзгоркі апавіты,
Дзе прозеленню жыта ў поле серабрыцца,
І залаціцца поўным коласам пшаніца…,
– пісаў Адам Міцкевіч ў паэме “Пан Тадэвуш”.
Ля помніка выступілі з чытаннем вершаў і баладаў Адама Міцкевіча вучні катэхетычнай школы Чырвонага касцёла і навучэнцы сярэдняй школы пры польскай амбасадзе ў Менску. Прагучалі творы на польскай і беларускай мовах. Для гасцей заспяваў калядкі хор “Голас душы”.
На пярэдадні свята ў Чырвоны касцёл даставілі Віфлеемскі агонь беларускія скаўты, якія дзейнічаюць пры парафіях. Такая традыцыя была запачаткавана ў 1982 годзе. Цяпер ліхтар са святлом скаўты завозяць ў 112 парафій краіны. Моладзь праехала больш 6000 кіламетраў, развозячы святы агонь па ўсіх кутках Беларусі.
Э. Дзвінская,
фота аўтара.