Уладзімер Мулявін напісаў геніальную опэру “Песня пра долю”. Магутная музыка. Выдатная пастаноўка Ларысы Сімаковіч. Дасканалы хор, аркестар і выканаўцы, артыстызм, прыгожыя галасы.
Тым ня менш, пасля лекцыі пра творчасць Мулявіна, прачытанай Галінай Пазьняк у Саборы св. Кірылы Тураўскага ў Нью-Ёрку і дэманстрацыі відэозапісу опэры, прыйшлося чуць тыпова савецкія ацэнкі. Савецкая акупацыйнае школьніцтва (якое сёння засталося) і савецкая прэпарацыя культуры засела глыбока ва ўяўленнях людзей пра мастацтва. Купала шмат дзе да сёння ўспрымаецца па савецкіх сацыяльных схемах, якія прадстаўлялі беларусаў як мужыкоў, сялян, апісвалі іх цяжкое гаротнае жыццё, пакорнасць лёсу і ніякіх пэрспэктыў — толькі цягнуць лямку паднявольнай працы. Цяпер такое чуць дзіўна, але здараецца.
Чытай больш тут
