Мікола Чарняўскі нарадзіўся 16 студзеня 1963 года ў сялянскай сям’і ў в. Буда-Люшэўская Буда-Кашалёўскага раёна Гомельскай вобласці. Скончыў вячэрняе аддзяленне філалагічнага факультэта Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта (1966). Адначасова працаваў рэдактарам Беларускага радыё. У 1966-1988 гг. – літсупрацоўнік, старшы рэдактар аддзела, адказны сакратар часопіса “Бяроз-ка”. З 1989 г. – літаратурны рэдактар часопіса “Вясёлка”.
Дэбютаваў вершам у 1958 г. у газеце “Піянер Беларусі”. Аўтар кніжак паэзіі для дзяцей “Дзе лета канчаецца” (1963), “Апошні бой” (1967), “Сонца ў хованкі гуляе” (1970), “Кліча горн” (1974), “Адрас наш – дзіцячы сад” (1975), “Парад” (1976), “Залатая ніва” (1977), “Дзе пяцёркі прадаюцца?” (1978), “Я збіраюся на БАМ” (1979), “Хто сябруе з добрым днём?” (1981), “Звініць званок…” (1982), “Зоркі-зорачкі” (1984), “Навечна з сонцам” (1986), “Аб чым пяе крынічка” (1989), а таксама аповесці “Бегунок пачынае думаць” (1965) і “Акадэмія … на колах, альбо За вясёлкай наўздагон” (1990).
Выдаў зборнікі паэзіі “Чалавечнасць” (1971), “Трывога” (1988) і сатыры і гумару “Казёл-моднік” (1978), “І не косяць, і не жнуць…” (1982), “Камар на матацыкле” (1985), “Нашто бабе агарод?” (1989) і інш.
Вікіпедыя.
