У Лідзе выйшаў з друку другі выпуск наваградскага літаратурнага альманаха “Стольны град”. Уклала альманах наваградская паэтка Святлана Абдулаева пад рэдакцыяй Станіслава Судніка. Альманах распачынаецца вершамі таленавітага паэта з Наваградчыны Андрэя Пяткевіча (1966-1995). З паэтычнай спадчынай Андрэя Пяткевіча чытачоў знаёміць Васіль Кузьміч. А вершы Андрэй Пяткевіч пісаў цудоўныя:
Сівы вечар, сіні вечар
Ля парога ціха енчыць.
Смела ты заходзь у хату,
Бо я скінуў з вокнаў краты…
Парадуюць чытачоў лірычныя паэтычныя радкі Святланы Абдулаевай, Зміцера Арцюха, Марыі Быт, Уладзіміра Гайдука, Міхася Зізюка, Васіля Кузьміча і Янкі Паддубіцкага.
Белы голуб
У нябеснай сінечы
Белы голуб лунае…
І мяне вабіць нечым
Воля-вольная тая.
З гэтай птушкай на роўных
Я лятаю без крылаў –
І ў снах каляровых
Шлюць анёлы мне сілаў.
У нябеснай сінечы
Белы голуб лунае –
Повязь цесная з вечным –
Траекторыя тая…
Святлана Абдулаева.
* * *
Ты – загадка мая.
Я ўжо месяц гадаю,
Варыянты кручу.
Невядомасць – грызе.
І не ведаю я:
Ці люблю, ці кахаю…
Проста думкі лічу,
Як кругі на вадзе.
Ты – загадка мая.
Дні, як дзённік, гартаю.
Кожны позірк – акно…
Час няўмольна ідзе.
І не ведаю я,
Што пішу, што чытаю.
Толькі знаю адно –
Разгадаю цябе!
Зміцер Арцюх.
Свінарка
Мне знаёмая Прузына
Ідзе на працу балярынай.
Зграбнаногая, на шпільках.
Павадок, сабака Філька.
Падмалёваныя вочы.
Не жанчына – фея крочыць.
На губах – ну кветка ружа.
У “прыкідзе” і без мужа.
Не пазногці – кіпцюры,
Сантыметры мо па тры.
Міні верх і міні ніз,
Не Прузына, а сюрпрыз.
Рот адкрыеш, не маргнеш,
Пройдзе, дых перавядзеш.
Уся ў гонары і шпаркасць,
Так на працу ідзе свінарка.
Боты там надзене з гумы
Да свінячага парфуму.
Вось вам імідж яркі
Ад мясцовае свінаркі!
Уладзімір Гайдук.
З прозай у “Стольным градзе” выступаюць усё той жа Міхась Зізюк і Раіса Крывальцэвіч. Раіса Крываль-цэвіч цікава разважае ў сваіх мініяцюрах пра жыццё і восень, бо “хутка настане час астраў – рознаколерных восеньскіх зорак…”. Па-беларуску загучалі вершы ў альманаху Гаўрылы Шутэнкі, Яраслава Яраша, Уладзіміра Высоцкага, Аляксандра Пушкіна, Валерыя Брусава, Зінаіды Гіпіўс, Максіміліяна Валошына, Уладзіміра Хадасевіча, Юны Морыц, Аляксея Суркова, Іосіфа Бродскага ў перакладзе Уладзіміра Бармуты.
Наталля Кузьміч і Галіна Кавальчук у сваіх даследаваннях распавядаюць пра апавяданні Антона Чэхава і Максіма Гарэцкага як спробу тыпалогіі мастацкага свету, пра паэтыку апавяданняў Кузьмы Чорнага, пра асаблівасці мастацкага часу ў апавяданнях Галіны Багданавай, а таксама пра лёс храмаў Наваградчыны ў другой палове ХХ стагоддзя.
Сяргей Чыгрын,
г. Слонім.
