У бібліятэцы імя Адама Міцкевіча Чырвонага касцёла 20 лютага ўрачыста адбылося літаратурнае свята, прымеркаванае да Міжнароднага дня роднай мовы. У ім прынялі ўдзел куратар бібліятэкі Галіна Фёдараўна Івуць, член літаратурнага аб’яднання “Галактыка” таленавітая паэтэса Кацярына Мяшкова, унучка Якуба Коласа Марыя Міхайлаўна Міцкевіч, аўтар многіх паэтычных зборнікаў Ядвіга Іванаўна Рай і іншыя вядомыя госці і чытачы бібліятэкі.
Кацярына Мяшкова выступіла з прывітальным словам да чытачоў і чытаннем сваіх вершаў. Узнёслыя і адухоўленыя радкі прагучалі з вуснаў Ядвігі Іванаўны Рай.
Марыя Міхайлаўна Міцкевіч нагадала прысутным, што ў гэтым годзе будзе адзначацца 140-годдзе з Дня нараджэння Я. Коласа, 100-годдзе яго сустрэчы з Янкам Купалам, 100-годдзе выхаду другога зборніка вершаў “Водгулле” і 75-годдзе выхаду паэмы “Рыбакова хата”.
“Найвялікшым духоўным багаццем народа з’яўляецца яго мова. У мове адлюстравалася гісторыя народа, яго жыццё і праца, смутак і радасць, прырода, яго любоў і гнеў. Беларуская мова параўнаўча маладая. Хоць і даўно гаворыць на ёй народ, але як мова навукі, палітыкі, літаратуры, яна знаходзіцца ў стане станаўлення. Таму задача савецкай інтэлігенцыі распрацоўваць мову, пашыраць і вывучаць. Гэта дасягаецца паўсядзённым ужываннем мовы ў побыце, на рабоце, у дзяржаўных, грамадскіх і культурных установах.
На мой погляд, далейшае развіццё культуры рэспублікі праігрывае, і скажам прама, стаіць перад пагрозай ад недастатковай увагі да роднай мовы”, – папярэджваў Якуб Колас у лісце ў партыйныя ўстановы незадоўга да сваёй смерці.
Беларуская дыктоўка была прадыктавана Марыяй Міхайлаўнай Міцкевіч на тэму: “Партрэт Францішка Скарыны”. Партрэт асветніка, перакладчыка і першадрукара Бібліі, які прысутнічаў з зале падчас правядзення дыктоўкі, сапраўды, з’яўляецца ўнікальным творам паводле ўсіх патрабаванняў кампазіцыі і зместу, і займае пачэснае месца ў нашай гісторыі і культуры, – адзначалася ў тэксце.
У дзень правядзення свята ў бібліятэцы для чытачоў была разгорнута выстава твораў беларускіх паэтаў і пісьменнікаў, а таксама прадстаўлены багаты плён беларусазнаўчай дзейнасці ксяндза-каноніка Уладзіслава Завальнюка, пробашча Чырвонага касцёла.
Выклікае вялікае маральнае задавальненне, што родная мова годна пачувае сябе ў святынях зямлі беларускай. На ёй ідзе набажэнства, прамаўляюць святары, моляцца вернікі, збіраюцца на святы прадстаўнікі культурнай інтэлігенцыі, літаратары.
Э. Дзвінская, фота аўтара.
